Δευτέρα, 09 Ιανουαρίου 2012 06:59

Η Cesária Évora, η Τραγουδίστρια από το Πράσινο Ακρωτήρι, πεθαίνει στα 70 της χρόνια!

Γράφτηκε από  Λουκία Μητσάκου

Η Cesária Évora που έφερε τη μουσική από τα μικρά νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου στο παγκόσμιο κοινό, πέθανε το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011 στην πόλη Μιντέλο του νησιού Σάο Βισέντε, στο Πράσινο Ακρωτήρι, όπου και γεννήθηκε. Ήταν 70 χρονών.



Ο θάνατός της ανακοινώθηκε από τους μάνατζέρ της. Το 2008 είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και το 2010 καρδιακή προσβολή. Φέτος, μετά από ένα ακόμα εγκεφαλικό επεισόδιο, ανακοίνωσε ότι θέτει τέλος στη μουσική της καριέρα.
Το στυλ μουσικής της ονομάζεται «μόρνα» και τραγουδιέται σε ταβέρνες στα νησιά του πράσινου Ακρωτηρίου: αργές μπαλάντες που διαχέονται από «sodade», τον κρεολικό όρο του Πράσινου Ακρωτηρίου για μια νοσταλγική επιθυμία που διαποτίζει τη μουσική στην Πορτογαλία (όπου η λέξη είναι «saudade»).
Η κα Évora τραγούδησε για τον έρωτα, τη θλίψη και την ιστορία, συμπεριλαμβανομένης και της σκλαβιάς. Επίσης τραγούδησε σε πιο ζωηρά στυλ της χώρας της, όπως η «coladeira» και η «funaná», αλλά η κληρονομιά που άφησε ήταν οι ήρεμες και γεμάτες θλίψη «μόρνας» της.

Πάντα τραγουδούσε ξυπόλητη, σε μια χειρονομία συμπαράστασης στις φτωχές γυναίκες.
Γεννήθηκε το 1941, μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια και, μετά το θάνατο του πατέρα της όταν εκείνη ήταν 7 χρονών, ανατράφηκε σε ορφανοτροφείο. Ξεκίνησε να τραγουδάει ως έφηβη στις ταβέρνες των ναυτικών και στα πλοία που σταματούσαν στο λιμάνι της πόλης Μιντέλο. Η φήμη της εξαπλώθηκε στο Πράσινο Ακρωτήρι, τραγούδησε στο τοπικό ραδιόφωνο και δύο από τις αναμεταδόσεις των συναυλιών της βγήκαν σε άλμπουμ στην Ευρώπη τη δεκαετία του 1960. Η κα Évora εγκατέλειψε τη μουσική τη δεκαετία του 1970, αδυνατώντας να βγάλει τα προς το ζην. Αλλά το 1985 επανήλθε με μια ανθολογία από ποιητές του Πράσινου Ακρωτηρίου που ηχογραφήθηκε στη Λισαβόνα.

Το 1988, ένας παραγωγός από το Πράσινο Ακρωτήριο με έδρα τη Γαλλία, ο José da Silva, την έφερε στο Παρίσι για να βγάλει άλμπουμ. Το πρώτο της άλμπουμ ήταν το "La Diva aux Pieds Nus" ("Η Ξυπόλητη Ντίβα"), που ήταν μία μίξη από «morna» και «coladeira» με ποπ μουσική από την Καραϊβική, τη Βραζιλία και την Ευρώπη. Το 1995, το άλμπουμ της με τίτλο «Cesária» έδωσε στην κα Évora την πρώτη της υποψηφιότητα για βραβείο Grammy και το 2003 με το άλμπουμ "Voz d'Amor" («Η φωνή του έρωτα») κέρδισε το βραβείο Grammy ως το καλύτερο άλμπουμ της σύγχρονης έθνικ μουσικής σκηνής.
Όταν ανακοίνωσε φέτος ότι θέτει τέλος στη μουσική της καριέρα, δήλωσε στη γαλλική εφημερίδα Le Monde: «Δεν έχω πια δύναμη, δεν έχω ενέργεια. Λυπάμαι, αλλά τώρα πρέπει να ξεκουραστώ».
Η κυβέρνηση του Πράσινου Ακρωτηρίου κήρυξε διήμερο εθνικό πένθος προς τιμήν της.

Πηγή:The New York Times- Arts, Αρθρογράφος: Jon Pareles
Δημοσιεύτηκε: 18/12/2011
Μετάφραση: Λουκία Μητσάκου