ΤΑΙΝΙΕΣ

Κάθε νέα δουλειά του Πήτερ Τζάκσον είναι είδηση. Ο άνθρωπος που μέσα σε μία νύχτα το 2001 με τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών: Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού» έγινε παγκοσμίως γνωστός, και που ήταν ο ίδιος που πήρε τα 11 στα 11 Όσκαρ μία άλλη νύχτα του 2004, έχει φτιάξει έκτοτε ένα...

Τρεις αστυνομικοί του Μπρούκλυν βρίσκονται σε διαφορετικές φάσεις της ζωής τους, εργάζονται κάτω από διαφορετικές συνθήκες και έχουν ένα μόνο κοινό. Δεν είναι κανείς ικανοποιημένος από τη ζωή του. Ο Έντι (Ρίτσαρντ Γκηρ) πρόκειται να βγει στη σύνταξη σε μία βδομάδα και δεν ιδρώνει πια εύκολα το αυτί του σε...

Το «Μια Κάποια Εκπαίδευση» είναι μία ταινία που κατόρθωσε σε μένα κάτι πάρα πολύ σπάνιο. Να με θυμώσει! Ίσως τελευταία φορά που μου είχε συμβεί αυτό να ήταν στο «Συριάνα», για πολύ διαφορετικούς όμως λόγους. Πρόκειται για μια πολυσυζητημένη ήδη ταινία, με αρκετές υποψηφιότητες αλλά και βραβεύσεις στα διάφορα διεθνή...

Στο «Κουτί» του σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Κέλυ – που μας είχε δώσει το καταπληκτικό «Donnie Darko» (2000) – υπάρχει μία καλή ιδέα που επηρεάζει εκτός από τους πρωταγωνιστές και τον ίδιο τον θεατή. Αρχικά η ιδέα και μόνο τρομάζει γιατί εμφανίζει ως «επιλογή» τον θάνατο. Κατόπιν γίνεται όχι απλά ένα δύσκολο...

Όταν έμαθα ότι ανέλαβε αυτό το πρότζεκτ ο Τιμ Μπάρτον έτριψα τα χέρια μου από ευχαρίστηση. Ο μεγαλύτερος σύγχρονος παραμυθάς, με την σχεδόν κυριολεκτική έννοια της λέξεως κι όχι με την πιο «κινηματογραφική» που αποδίδουμε πολλές φορές στον Σπήλμπεργκ, πάντα κάνει ταινίες όπου η πραγματικότητα οφείλει να βγαίνει εκτός παιχνιδιού....

Αφού το πλοίο βγει μέσα από την πυκνή ομίχλη εισάγονται οι δύο βασικοί χαρακτήρες του «Νησιού των Καταραμένων». Ο αστυνόμος Τέντυ Ντάνιελς και ο συνεργάτης του Τσακ Άουλ. Ενώ με συνοπτικές διαδικασίες ο Μάρτιν Σκορτσέζε μας συστήνει αυτούς τους δύο την αμέσως επόμενη στιγμή παίρνει το χρόνο του για να...

Η «Μονάκριβη» είναι από εκείνες τις ταινίες που όταν τις δω θεωρώ αυτόματα χρέος μου να μην προϊδεάσω κανέναν για το τι πρόκειται να δει όσον αφορά τα στοιχεία που συνθέτουν την ιστορία της. Αυτό το κάνω όποτε πιστεύω ότι ακόμα και το παραμικρό στοιχείο που θα μας παρουσιαστεί, έστω...

Μελ Γκίμπσον. Ως ηθοποιός αρκετά αξιόλογος. Ταυτίστηκε με ρόλους (Φονικά Όπλα) και έπαιξε κι από Σέξπηρ (Άμλετ) μέχρι και γουέστερν (Μάβερικ). Ως σκηνοθέτης όμως, προσωπικά πάντα, δεν μου άρεσε ποτέ καθώς πάντα θεωρούσα ότι αρέσκεται στο να σκηνοθετεί ταινίες που αποσκοπούν στον «εύκολο εντυπωσιασμό» (Τα Πάθη του Χριστού, Apocalypto). Εδώ...

Αν τον χρόνο που ξοδεύαμε κάθε φορά για να κακολογήσουμε ή να «θάψουμε» με τα κειμενά μας τις κακές ταινίες τον επενδύαμε στο να βλέπαμε περισσότερες τότε ίσως να επιλέγαμε να βλέπουμε πολύ συχνότερα καλές και πολύ αραιότερα κακές. Ας μην κρυβόμαστε. Η ταινία «O Percy Jackson και οι Ολύμπιοι:...

Ο καλός, ο κακός, κι ο λυκάνθρωπος. Στην περίπτωση του Wolfman, ο καλός ήταν αυτός που έκανε το κάστινγκ κι ο κακός η παραγωγή που άλλαζε στην αρχή τους σκηνοθέτες σαν τα πουκάμισα. Αρχικά σκηνοθέτης ήταν ο Μαρκ Ρόμανεκ (One Hour Photo). Μετά την «απολυσή» του (πρέπει πάντα να θυμάστε...