Ελάχιστα. Εκείνη την εποχή το χοροθέατρο, ακόμη και από όσους γνώριζαν τον όρο, αντιμετωπιζόταν με καχυποψία. Έπρεπε λοιπόν σχεδόν να εξηγούμε τι είναι το χοροθέατρο. Ωστόσο, από τα μέσα της δεκαετίας του ?90 η κατάσταση βελτιώνεται συνεχώς.

- Εμπνέεστε από συστατικά της παράδοσης του τόπου μας, τα οποία παρουσιάζετε με σύγχρονες παραστατικές μεθόδους. Πόσο δύσκολη αλήθεια είναι η σύζευξη στοιχείων από την μακραίωνη παράδοση του ελληνισμού με τις τεχνικές που υιοθετούνται από τον σύγχρονο χορό και το θέατρο;

Όπως τα περισσότερα πράγματα στο χορό και το θέατρο, είναι ζήτημα σκληρής δουλειάς, επίμονης έρευνας και ξεκάθαρου καλλιτεχνικού στόχου. Εμείς από την πρώτη μέρα θέλαμε να συνδυάσουμε στοιχεία που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν αταίριαστα. Όμως, όπως ίσως θα γνωρίζετε καλά, τα αληθινά ενδιαφέροντα πράγματα συμβαίνουν πάντοτε στις περιοχές συνάντησης δύο ή περισσοτέρων ετερογενειών. Άλλωστε, η ελληνική παράδοση δεν είναι νεκρή. Δεν είναι μουσειακό είδος. Η ουσία της είναι απολύτως μοντέρνα. Η έννοια του μοντέρνου δεν αφορά αποκλειστικά ζητήματα φόρμας ? κάθε άλλο.

- Την περσινή χρονιά παρουσιάσατε με επιτυχία την παράσταση με τίτλο «Ηλέκτρα Αυτουργός». Ποιο χαρακτηριστικό της Ηλέκτρας, ως αρχαιοελληνικής ηρωίδας σάς γοητεύει και πώς πιστεύετε ότι η παράσταση αυτή ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής;

Η Ηλέκτρα, ως σύμβολο, με απασχολεί χρόνια. Υποθέτω ότι εκείνο που με γοητεύει είναι η αρχετυπική της πορεία αυτοπραγμάτωσης και κάθαρσης δια της υπέρβασης όλων ? ακόμα και της ανθρώπινης ζωής, εν προκειμένω.

- Κάτω από ποιες συνθήκες συλλαμβάνετε συνήθως την ιδέα των παραστάσεων που χορογραφείτε;

Οι παραστάσεις που κάνω ακουμπούν στις προσωπικές μου απόψεις επί θεμάτων που με απασχολούν χρόνια. Υπάρχει εν σπέρματι μέσα μας κάτι, μια ιδέα, μια εικόνα, ένα πρόπλασμα σκηνής. Έπειτα συναντάμε ένα θέμα ?ενα μύθο, μια ιστορία, ακόμα κι ένα πολύ γενικό και αφηρημένο αφηγηματικό πλαίσιο? στο οποίο εφαρμόζουμε και επί του οποίου αναπτύσσουμε την αρχική μας ιδέα, το εναρκτήριο συναίσθημα. Είναι, στην ουσία, μια μακρά διαδικασία.

- Έχετε δηλώσει σε πρόσφατη συνέντευξή σας ότι θέλετε η παράσταση να είναι μια βιωματική εμπειρία. Θεωρείτε ότι κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως παιδείας και βιωμάτων από τον καλλιτεχνικό χώρο, μπορεί να συγκινηθεί και να εισπράξει τα μηνύματα μιας παράστασης που συνδυάζει λόγο, χορό και τραγούδι;

Η απάντηση είναι με βεβαιότητα ναι. Το χοροθέατρο είναι μια πλήρης, συνολική καλλιτεχνική φόρμα. «Πολιορκεί», αν θέλετε, τον θεατή πολλαπλά. Έπειτα, στο χέρι του δημιουργού είναι να κερδίσει το κοινό του. Είναι μια πρόκληση που μου αρέσει να αναλαμβάνω.

- Πιστεύετε ότι το σύγχρονο ελληνικό κοινό είναι εξοικειωμένο με παραστάσεις χοροθεάτρου ή η πλειοψηφία αυτού θεωρεί ότι τέτοιου είδους παραστάσεις απευθύνονται αποκλειστικά σε μυημένους στο συγκεκριμένο είδος τέχνης;

Όπως είπα και νωρίτερα, η κατάσταση βελτιώνεται από τα μέσα της δεκαετίας του ?90 και ύστερα. Ακόμα δεν έχουμε φτάσει σε μια καθολική αποδοχή του είδους από ευρύτατα ακροατήρια, όμως ευάριθμο κοινό είναι κοντά στο χοροθέατρο και το στηρίζει. Και μάλιστα, στην πλειοψηφία του κοινό νεανικό, κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα.