bookmarks

Greek artists communityartspot-radioartchannelgallery

Αναζήτηση

Διαφήμιση
Διαφήμιση

Σύνδεση/Εγγραφή



Ατζέντα

<<  Σεπτέμβριος 2010  >>
 Δε  Τρ  Τε  Πε  Πα  Σα  Κυ 
    1  2  3  4  5
  6  7  8  9101112
13141516171819
20212223242526
27282930   
ΚΙΝΗΜΑΤΑ
Μετα-ζωγραφική Αφαίρεση
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα   
Δευτέρα, 23 Αύγουστος 2010 21:47
nolland
K. Nolland "Ήχος μπρουντζου", 1962
Τον όρο Post-Painterly Abstraction (Μετα-ζωγραφική Αφαίρεση), τον εισήγαγε ο Greenberg επιγράφοντας μια έκθεση στο County Museum του Los Angeles το 1964, στην οποία, εκτός από τους Morris Louis, Kenneth Noland, Ellsworth Kelly και Jules Olitski, συμμετείχαν και οι Frank Stella, Al Held, Gene Davis και άλλοι.
Περισσότερα... Προσθήκη σχόλιου
 
Σετσεσιόν
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα   
Τρίτη, 27 Ιούλιος 2010 16:51
schiele
Τοπίο, Έγκον Σίλε
Secession, δηλαδή αποχωρισμός, όρος που χρησιμοποιήθηκε στις εικαστικές τέχνες για τον χαρακτηρισμό μερικών πρωτοποριακών κινημάτων, που προσπάθησαν να αποκοπούν από την απολίθωση και τον κομφορμισμό των επίσημων καλλιτεχνικών τάσεων. Ιδιαίτερα με τον όρο αυτό χαρακτηρίζονται τα κινήματα που εκδηλώθηκαν κατά τα τέλη του περασμένου αιώνα στον γερμανικό χώρο, στη Βιέννη, στο Μόναχο και στο Βερολίνο.
Περισσότερα... Προσθήκη σχόλιου
 
Κλασικισμός
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα   
Πέμπτη, 24 Ιούνιος 2010 20:18
poussin Με τον όρο κλασικισμός, εκφράζεται η αισθητική θέση εκείνων των καλλιτεχνών, των συγγραφέων και των κριτικών που υποστηρίζουν ότι το αντικείμενο της τέχνης είναι μια παγκόσμια, αιώνια και αναλλοίωτη ιδέα του ωραίου. Το ωραίο είναι κατά αυτούς ρυθμός, μέτρο και ήρεμη ισορροπία και έχει απόλυτα πραγματοποιηθεί σε ορισμένα έργα που για αυτόν τον λόγο έχουν αξία προτύπων. Με αυτήν την γενική έννοια ο κλασικισμός παρουσιάζεται σε κάθε εποχή και χώρα παράλληλα με την αντίθετή του και εξίσου παγκόσμια αντίληψη, ότι η τέχνη είναι έμπνευση εντελώς ελεύθερη από πρότυπα και κανόνες και δεν υπάγεται σε καμιά προκαθορισμένη ιδέα του ωραίου. Ιστορικά ο κλασικισμός και ο αντικλασικισμός παρουσιάζονται και εκδηλώνονται με διάφορες μορφές και τρόπους, εκφράζοντας τα αντίθετα αισθητικά ιδεώδη των διαφόρων εποχών. Ο κλασικισμός και ο αντικλασικισμός δεν αποτελούν προκαταλήψεις, αλλά γίνονται και οι δύο προκαταλήψεις όταν οι οπαδοί τους ταυτίζουν τη διάκριση μεταξύ κλασικισμού και αντικλασικισμού με τη διάκριση μεταξύ ωραίου και άσχημου ή τέχνης και μη τέχνης.
Περισσότερα... Προσθήκη σχόλιου
 
Βυζαντινή Αρχιτεκτονική
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα   
Τετάρτη, 26 Μάιος 2010 22:21
873-4_skripous_orxomenos
Εκκλησία της Σκριπούς, στον Ορχομενό (873-874)
Η αρχιτεκτονική της παλαιοχριστιανικής περιόδου, δηλαδή της περιόδου που αρχίζει με την αναγνώριση της χριστιανικής ως επίσημη θρησκεία από τον Κωνσταντίνο το Μέγα (313) και που τελειώνει με την αραβική κατάκτηση των νοτίων επαρχιών της αυτοκρατορίας και την απώλεια της ελευθερίας των θαλασσινών δρόμων (630). Την εποχή αυτή συνεχίζεται και προεκτείνεται η τέχνη του ελληνορωμαϊκού κόσμου, του οποίου οι μνημειακές μορφές χρησιμοποιούνται τώρα για να ανταποκριθούν στις ανάγκες της νέας επίσημης θρησκείας. Αυτές αφορούν τόσο στην ιδεολογική της επιβολή, που εξυπηρετείται με τη μεγαλοπρέπεια των κτιρίων και τη λαμπρότητα των υλικών, όσο και με την πρακτική προσαρμογή των κτιρίων στη νέα λατρεία. Τότε καθορίζονται οι κυριότεροι τύποι εκκλησιαστικών κτιρίων ανάλογα με τον προορισμό τους και καταστρώνεται η συγκρότηση του χριστιανικού ναού, η λειτουργία του κάθε τμήματός του δημιουργούνται νέα αρχιτεκτονικά μέλη, που αποτελούν και τα κύρια χαρακτηριστικά της βυζαντινής αρχιτεκτονικής.
Περισσότερα... Προσθήκη σχόλιου
 
Βυζαντινή Τέχνη (Μέρος Β')
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα   
Δευτέρα, 26 Απρίλιος 2010 18:11
867_kwnstantinoupolh
Παναγία Βρεφοκρατούσα έθρονη, ψηφιδωτό (867) Κωνσταντινούπολη, Αγία Σοφία

Μεσοβυζαντινή περίοδος (843-1204). Η περίοδος που ακολουθεί την εικονομαχία συμπίπτει με την άνοδο της Μακεδονικής δυναστείας και χαρακτηρίζεται από έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα και ποικιλία τεχνοτροπιών. Η παράσταση της Θεοτόκου στην αψίδα της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως, εμφανίζει ορισμένες συγγένειες με την Παναγία στο ιερό του ναού της Νικαίας, κυρίως στο σχεδόν εμπρεσιονιστικό πλάσιμο των προσώπων και της πτυχολογίας και στην αναζήτηση του κάλλους στα πρόσωπα. Παράλληλα η παράσταση του Χριστού ένθρονου δεχόμενου την Προσκύνηση ενός αυτοκράτορα στο τύμπανο του νάρθηκα της Αγίας Σοφίας φαίνεται να σχετίζεται στενά με την παράσταση της Αναλήψεως στον τρούλο της Αγίας Σοφίας Θεσσαλονίκης, ως προς το γραμμικό και άκρως εκφραστικό ύφος που τείνει στην αφαίρεση. Φαίνεται ότι είχε καθιερωθεί κατά κάποιον τρόπο στην επίσημη μνημειακή ζωγραφική από τον 9ο αιώνα.

Περισσότερα... Προσθήκη σχόλιου
 
Περισσότερα Άρθρα...
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 7